Kritiek

Mijn uitgever altijd geïnteresseerd in het nieuws attendeerde mij deze week op de liquidatie van de Nederlander Dennis Groenfeld afgelopen zondagavond in Paramaribo. Dit omdat mijn boek “De Surinaamse Connectie” zich daar gedeeltelijk afspeelt en het erop lijkt dat Dennis contacten heeft met de onderwereld in Suriname. Ik begon daarop eens op de nieuwssite van Suriname Waterkant.net te lezen wat zich daar precies had afgespeeld. Nu kwam ik bij die zoektocht ook een stukje tegen waarin Waterkant.net een nieuwsbericht had besteed aan mijn boek “De Surinaamse Connectie”. Een nieuwsbericht wat de inhoud van het boek maar ook mijn huidige situatie in Brazilië weergeeft. Op dat nieuwsbericht kunnen de lezers dan gezamenlijk reageren en onderling hun meningen delen in een soort van forum. Het gaf mij in ieder geval een idee hoe er over mijn boek of mij gedacht wordt in de Surinaamse gemeenschap. Nu begrijp ik natuurlijk heel goed dat de grote meerderheid grote kritiek uit over mijn daden en dat zeker niet onder stoelen of banken hoeft te steken. Wat mij echter ook opviel, is dat veel mensen uit de Surinaamse gemeenschap zich persoonlijk aangesproken voelen met de publicatie van mijn boek, iets wat absoluut niet mijn bedoeling is. Ik vind het persoonlijk onbegrijpelijk dat iemand zich verantwoordelijk kan voelen voor iets wat een ander aanricht. Het boek zou hen moeten helpen bij het inzicht krijgen hoe de operaties van de cocaïne transporten er werkelijk uit zien en in welke kringen het verkeerd. Dat het verhaal zich gedeeltelijk in Suriname afspeelt, komt omdat mijn verhaal zo ook werkelijk gelopen is en niet om Suriname de zondebok toe te spelen. Suriname is een pracht land met heel veel prachtige mensen die niets met de enkelingen te doen hebben die zich bezig houden met het doorvoeren van drugs. Eigenlijk wil ik deze mensen juist informeren wat er zich afspeelt achter de schermen zodat ze zich hiervoor in de toekomst kunnen verweren. Ik moet zeggen, dat ik ook veel positieve reacties las, waarbij men gelukkig wel de waarde ziet van het verhaal wat ik geschreven heb. Het zou zo zonde zijn als ik het helemaal voor niets heb gedaan. De reden dat ik een boek ben gaan schrijven is allereerst dat ik zelf eens diep in de spiegel ben gaan kijken hoe fout ik eigenlijk wel ben. Ik ga hier veel dieper op in in mijn nieuwe boek omdat ik ook wil vertellen hoe dat crimineel gedrag zich ontwikkeld heeft en hoe ik mijzelf daarmee uiteindelijk geconfronteerd heb. Het berouw komt natuurlijk na de zonde, maar te laat om tot inkeer te komen mag het nooit zijn. Het schrijven van mijn boek was mijn uitweg, er is op dat moment geen weg meer terug in het criminele milieu. Een uitweg waarnaar ik misschien al langer gezocht had, maar wat door mijn detentie in Brazilië waar je moet vechten op leven en dood om te overleven tot uiting is gekomen. Kritiek op mijn boek kan en mag altijd, niet iedereen beoordeeld het boek hetzelfde. Of iemand het nu rommel vind of ervan heeft genoten, ik heb het geschreven als mijn uitweg met een dikke waarschuwing voor ieder die dit pad kiest. Voor mij is het boek mijn redding naar rust in mijn leven. De kritieken tegen mij persoonlijk trekken mij natuurlijk aan, het zet mij vaak aan het denken Ray waarom heb je het geschreven iedereen kotst je uit. Daarentegen is dat misschien naast mijn gevangenisstraf de psychische boete waar ik mee moet leven. Dat kan ik niet veranderen en probeer uit deze kritiek leer te trekken in het nieuwe pad dat ik volg. -RaymondK

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s